ნაწილი IV – დათო ვიდექით რა, რა დღე იყო არც მახსოვს, ჩვენთვის რა არის დღეები, ერთია და იგივე სულ. ვდგავართ, წვიმს – ხიდს ვეფარებით, მზეა, მაინც ხიდს ვეფარებით, თუ არც მზეა და არც წვიმს, გამოვიშლებით და გავამწკრივებთ ტროტუარზე ჩვენს ფირნიშებს, მალიარი,...

ნაწილი XXXVI – დაჯი ნეტავ როდის მოსაღამოვდებოდა. ასე მეგონა, საათს გირები ჩააბეს და აღარ მოძრაობდა. სამინისტროში დავრეკე, საქმეები გამომიჩნდა და დღეს ვეღარ დავბრუნდები მეთქი და სახლში ავედი. ისე ვემზადებოდი, თითქოს პირველი პაემანი მქონდა 16 წლისას. იქნებ სახლში სულ არ ამომყოლოდა,...