ნაწილი LIV – ვატო ეს გოგო. სულ არ ვფიქრობდი. სად მეცალა. სად  მეცალა ვიღაც გოგოსთვის. და ვიღაც კი არა. პირველად რომ ვნახე, ქარში, თმა რომ უფრიალებდა, ეს მისი გრძელი თმის ფრიალი და მოკლე კაბის ქარისგან შეტეხილი სილუეტი ჩამრჩა და ვფიქრობდი,...

ნაწილი LX – მარიამი მარტოს არაფრის კეთება შემეძლო. ასე ვცხოვრობდი აქამდე. აწი მომიწევდა, მაგრამ სანამ შევეჩვეოდი, მეთქი რატო არა, თათას დავურეკე. სახლი ცარიელი მქონდა, სიცარიელეში ვერ ვიცხოვრებდი, ფულიც მქონდა ოხრად და მეკიდა თან, მალე მინდოდა დამეხარჯა და თან ამ სიცხეში...

ნაწილი LXIV – მარიამი მეგონა, არ მეტკინებოდა. მე რა ვიცოდი. ისე მეჩქარებოდა, რომ ეს ყველაფერი მომხდარიყო, მომხდარიყო რაც შეიძლება მალე, არც ვიფიქრე, რომ სისხლმდინარი ჭრილობა მაქვს და მარტო სახის მოჭმუხვნა როგორ ვიმყოფინე და წყალი არ ავაღელვე ტკივილიანი კივილით, არ ვიცი...

ნაწილი XXII – ქეთი რა დრო იყო, სამი საათი, ოთხი საათი, აზრზე არ ვარ, მაგრამ არ მეძინა, თვალებდაჭყეტილი ვიწექი და იმ მეზობელ ოთახზე ვფიქრობდი, სადაც ნანუკა იწვა ლოგინში და მინდოდა ავმდგარიყავი, გავსულიყავი და რაღაც მექნა ამ ქალისთვის, თორემ ასე მეგონა,...